Дејвид Орм-Џонсон, Ph.D.
Многу научници забележале дека искуствата на Трансцендентална свест се универзални, присутни во сите култури, како во религиски така и во секуларни контексти, иако нивното толкување варира во зависност од културниот контекст. (1-8) Типични извештаи на практикантите на ТМ непосредно пред искуството на Трансцендентална свест опишуваат ментална активност која станува „посуптилна“, „пофина“, „понеразлична“, сè додека сета ментална и перцептивна активност не престане во состојбата на Трансцендентална свест. (5)
Еден медитант вели за своето прво искуство со техниката на ТМ: „Почнав да навлегувам во сè подлабоки и подлабоки нивоа на релаксација, како да потонувам во мојата столица. Потоа, некое време, можеби една или неколку минути, доживеав тивка, внатрешна состојба без мисли, само чиста свесност и ништо друго; потоа повторно станав свесен за околината. Тоа ми остави длабоко чувство на леснотија, внатрешно обновување и среќа.“ (4)
Практикантите на ТМ ги опишуваат своите лични искуства на Трансцендентална свест како: „внатрешна будност“, „неограничена свест“, „огромен спокој и мир“, „безвременост“, „блажена свест“, „урамнотежена состојба на исполнување што едноставно постои — битието надвор од промена, време и простор“, „искуството на највнатрешното Јас — Јасот како свесност во својата чиста природа“, „само ‘Јас’ постои и ништо друго“, „чист субјект без објект“ и како „чувство на пристигнување на крајната дестинација, целосност, задоволство на најцелосен начин“.
Некои коментираат дека искуството е неизречливо: „Секое објаснување ќе звучи чудно бидејќи нашиот вокабулар е изведен од искуството во будната состојба, а овие зборови не се навистина соодветни за да го опишат ова искуство. Самото искуство зборува за себе.“ (5)
Овие искуства се слични на оние забележани низ историјата. Плотин, александриски филозоф од 3-тиот век, го опишува оној кој го имал ова искуство како: „постигнал единство и не содржи разлики…тој беше спокоен, осамен и немирлив…навистина беше во состојба на совршена стабилност, како да станал самата стабилност…“ (9)
Германскиот филозоф Хегел ја опишал Трансценденталната свест како „целосно апстрактна универзалност…трансцендентна, самосвесност што е идентична со себеси и бесконечна во себе…“ (10)
Поетот Вилијам Вордсворт ја опишал Трансценденталната свест во Тинтерн Абатство како: „…таа спокојна и благословена состојба, во која нежните чувства нè водат понатаму. Додека здивот на овој телесен облик, па дури и движењето на нашата човечка крв речиси не престане, сме заспани во тело и стануваме жива душа.“ (11)
Друг британски поет, Тенисон, ја опишал како: „…индивидуалноста самата по себе како да се раствора и исчезнува во бесконечното битие, а ова не е збунета состојба, туку најјасната од најјасните, најсигурната од најсигурните…совршено над зборовите, каде смртта беше речиси смешна невозможност…Се срамам од мојот слаб опис. Зарем не реков дека оваа состојба е совршено над зборовите?“ (12)
Современиот француски драматург Ежен Јонеско пишувал за своите искуства со Трансцендентална свест: „Како сè да беше испразнето од содржина. Потоа, како одеднаш да се најдов во центарот на чистото, неизречиво постоење. Се соединив со една суштинска реалност, и заедно со огромна спокојна радост, бев совладан од она што би можел да го наречам зачуденост од постоењето, сигурноста на постоењето.“ (13-14)
Овие лични искуства сугерираат дека Трансценденталната свест не е само состојба на релаксација, туку има и компонента на будност или свесност, иако тоа е внатрешна свесност за самата свесност, а не надворешна свесност за некој објект на свесно искуство. Волас ја опишува Трансценденталната свест како „одморна будност“ и посочува на зголемена ЕЕГ алфа/тета активност како индикатор за неупатена внатрешна свесност. (15, 16)
Неколку понатамошни студии кои се фокусирале на објективните корелати на специфични периоди на Трансцендентална свест за време на техниката на ТМ откриле дека физиологијата на ТС не е она што би го предвидел одговорот на релаксација. За време на Трансценденталната свест, дишењето нагло се намалува за 40% или дури се запира до една минута без компензациско дишење потоа. (5, 17-19)
ЕЕГ моќта и кохерентноста во опсегот од 6-10 Hz достигнуваат врвови, со големи индивидуални разлики во врвните фреквенции и локациите на скалпот. (19) Спротивно на хипотезата за одговорот на релаксација, сепак, спроводливоста на кожата, која е недвосмислен маркер на активноста на симпатичкиот нервен систем, се зголемува на почетокот на периодот на Трансцендентална свест. (19) Ова се толкува како одраз на субјективното искуство на зголемена внатрешна свесност за време на Трансценденталната свест. (19) Како што се гледа погоре, оваа компонента на „возбудување“ на Трансценденталната свест е универзално пријавена, напр. „станување жива душа“ (Вордсворт), „најјасното од најјасните“ (Тенисон), „огромна спокојна радост“, „зачуденост од постоењето“ (Јонеско).
Практикантите на ТМ ја опишуваат Трансценденталната свест како „возбудлива“, „жива будност“, „апсолутна тишина која е жива и полна“, „мојот ум во оваа состојба станува целосно буден и потполно релаксиран“, „…бидејќи сум свесен за ништо, но оваа свесност е многу жива“, „…иако немаше мисли или содржина во свесноста, бев буден, ова беше далеку од некаква состојба слична на сон.“ (5)
Затоа, постои компонента на активација во Трансценденталната свест и тоа не е само состојба на релаксација.
М-р Мартина Сотировска, сертифицирана учителка по Трансцендентална медитација.
Дознајте како Трансцендентална медитација може ви помогне да го подобрите квалитетот на животот.
Закажете вашето бесплатно воведно предавање денес.
